De dieren werden gelijkschouwd na aankomst in de autopsiezaal. Net als op het bedrijf hadden 9 van de 10 dieren een gezwollen lever. De levers waren niet alleen vergroot, maar ook bleek en fragiel, met verspreide petechiën (Foto 1). Eén dier vertoonde deze leververanderingen niet, maar had wel een fibrineuze pericarditis. Hierbij werd Enterococcus faecalis geïsoleerd.

Het histologische beeld van alle dieren liet in wisselende mate necrose en verlies van hepatocyten (levercellen) zien, zelfs bij het dier dat een normale lever leek te hebben. Dit ging vaak gepaard met kleine bloedingen en opvallende aantallen vrij grote, basofiele virale insluitlichaampjes in de kernen van de hepatocyten (Foto 2). Dit beeld is kenmerkend voor inclusion body hepatitis (IBH). Histologisch onderzoek vormt dan ook een belangrijke methode om de diagnose van deze virale aandoening te stellen.

IBH wordt veroorzaakt door het aviadenovirus. Het vermeerdert typisch in de hepatocyten wat kan leiden tot ernstige en zelfs fatale leverschade. Het virus kan snel vermeerderen in dieren die bijvoorbeeld al ziek zijn of als ze een verminderde weerstand hebben. Andere factoren zijn onder andere de virulentie van de virusstam en de leeftijd van de dieren. Meestal zijn de getroffen dieren jonger dan 6 weken.

Foto 1: Close-up van de lever: deze is gezwollen, heeft een opvallend bleke kleur met verspreid kleine ronde puntbloedingen.

Foto 2: Detail van de lever van een vleeskuiken met IBH: er is wisselende degeneratie en necrose met kleine bloedingen en verschillende grote basofiele intranucleaire virale inclusies in de kernen van de hepatocyten (zwarte pijlen) (400x vergroting, H&E-kleuring).

Auteur: Nermin Caliskan