Autopsie:

Het betrokken dier vertoonde ventraal net achter het sternum een uitgebreide necrotiserende ontsteking van de subcutane weefsels, uitbreidend naar het diafragma. De borstholte was gevuld met een donkerbruine vloeistof. In de buikholte was er een fibrineuze peritonitis.

Foto 1: Necrotiserende ontsteking van het diafragma.

Diagnose:

Histopathologisch onderzoek van het diafragma toonde ter hoogte van de volledige dikte van het diafragma een acute, necrotiserende en fibrinopurulente myositis met aanwezigheid van emfyseemvorming en infiltratie van grote aantallen lange, staafvormige bacteriën. Deze bacteriën waren compatibel met Clostridium sp. (gasgangreen).

Door middel van bacteriologisch onderzoek werd Clostridium perfringens geïsoleerd uit een anaerobe cultuur van de subcutis.

Foto 2: Overzicht van het histopathologisch beeld van het diafragma: beeld van necrose en ontsteking (blauwe ster) en emfyseemvorming (gele ster) geassocieerd met de aanwezigheid van grote aantallen lange staafvormige bacteriën (Clostridium sp., zie pijlen).

Foto 3: Detailfoto van de ontsteking (blauwe ster) en de grote aantallen lange staafvormige Clostridium bacteriën (zie pijlen).

Etiologie en Pathogenese:

Gasgangreen is een ernstige, vaak dodelijke infectieuze aandoening bij runderen.  Kenmerkend zijn necrose van weefsels, gasvorming en toxemie.

De aandoening ontstaat door de contaminatie van een open wonde met bacteriën uit het geslacht Clostridium, waaronder Clostridium chauvoei, Clostridium septicum en Clostridium perfringens.

Deze anaerobe bacteriën produceren exotoxines die verantwoordelijk zijn voor de snelle weefselafbraak en de systemische effecten.

Auteurs: Annelies Vandekerckhove en Nermin Caliskan